پیگیری نکنیم!

امروز با یکی از دوستانمون که فایل نامبر فدرالش رو اکتبر گرفته بود (یعنی دو ماه قبل از ما) صحبت کردیم براش نامه  آپ دیت مدارک  اومده بود . می گفت یک دفعه چهار ماه پیش و یکدفعه همین اواخر  ایمیل زده بوده که دفعه دوم با لحن خیلی تندی جوابش رو داده بودند و ازش خواسته بودند که دیگه میل نزنه و گفته بودند که فکر می کنید که ما اینجا کار دیگه ای نداریم جز اینکه جواب میل شما رو بدیم و بعد هم گفته بوده وگرنه  پروسه شما طولانی تر خواهد شد. خداییش حسابی ایرانی بر خورد کرده بوده که احساس غربت نکنیم. !!!

ما هم با وکیلمون صحبت کردیم و گفتند از زمان فایل شما 13 ماه می گذره . چون اداره مهجرت  اعلام کرده پروستون بین 14 تا 17 ماه طول می کشه ما اولین ایمیل پی گیری رو  ماه دیگه میزنیم.  خوب این هم از این ...

دیگه اینکه ما همچنان منتظر و دیگران (منظورم مامانهاست) امیدوار که ما از مهاجرت منصرف شیم. ونوه گلشون رو ازشون دور نکنیم. امیدوارم فقط دعا نکنند.

برامون دعا کنید . شاد باشید و پیروز

بد بختهای اون سر دنیا

همینجوری دلم میخواد این رو بنویسم .

چند وقت پیش شنیدم یکی از آشنایان نزدیک کلی غیبت ریزو درشت پشت سرم کرده . اونهم کسی که من فکر میکردم مثل خواهرمه... بعد که دستش رو شده عوض اینکه عذر خواهی کنه  میگه تو لیاقتت اینه که بری اون سر دنیا تو غربت و بد بختی زندگی کنی . نمیدونید چقدر دلم از این حر فش گرفت !اصلا جواب ندادم ولی همین خانوم با اینکه حدود 8 سال از ازدواجش می گذره هنوز پز  یکی از خواستگار های سن و سالدارش رو میده که  تو کانادا زندگی می کرده  !. حالا ما که می خواهیم بریم اونجا شد اون سر دنیا و بدبختی... دلم شکست ولی هیچی نگفتم و قیافه  مغرور همیشگیم رو حفظ کردم . خدا به ما بدبختهای اون سر دنیا هم کمک می کنه....

نهضت زبان آموزی

سلام دوستان عزیزم

راست راستی دیگه خسته شدیم از انتظار ... یکسالی شده که منتظریم. نه از مدیکال خبری هست نه از رفتن. وکیلمون هم گفته که   لزومی نداره پیگیری کنیم . ولی من فکر می کنم که بهتره  آدرس و ایمیلمون رو تغییر بدیم و آدرس و ایمیل  خودمون رو برای پست مدارک  بگذاریم. از بس روایتهای عجیب و غریب از کار مشاورها شنیدم دیگه  چشمم تر سیده  ولی همسرم  میگه که نه و به مسیولیت پذیریشون اطمینان داره. ولی من ... آخه حق الوکاله شون رو تمام و کمال پرداخت کردیم. واحساس می کنم جز برای خوشنامی انگیزه دیگری برای کار های ما ندارند.!

اگه راهنماییم کنین ممنون میشم

همچین این آفیسر ما پارسال کفت که سال دیگه این  موقع کبک هستید که ما  عید امسال و شب یلدای پارسال فکر کردیم  که آخرین  باره و  چقدر احساس دلتنگی می کردیم  حالا این طور که بوش میاد  همه این مراسمها رو حد اقل یک بار دیگه می بینیم بلکه ام بیشتر!

این یکی دو سال هم با ترس و لرز لباس و وسایل خریدیم  می دونید که....

امیدوارم همین روزها خبر های خوش از مدیکالها بیاد. فعلا که نهضت زبان آموزی همچنان ادامه داره اونهم از نوع انگلیسیش ! از شانس خوبمون هم دلار کانادا چقدر داره گرون میشه ومن فکر کنم تو پیش بینی هزینه هامون باید یک کم تجدید نظر کنیم.

دوست  یکی از آشنایانمون که برای دیدن بستگان از مونترال به تهران اومده بود می گفت خیلی از زندگیشون راضیه و  کلا از خدمات اجتماعیشون خیلی راضی بود و این باعث امیدواری ما شد. مخصوصا که یک پسر همسن پسر ما دارند و دوستمون میگه عین بلبل فرانسه حرف میزنه.

بعضی وقتها خواب رفتن رو می بینم و انقدر احساس دلتنگی می کنم که دلم می خواد اصلا نریم. ولی  تا پام رو از خونه میگذارم بیرون و شرایط اجتماعیمون رو می بینم با خودم  میگم به خاطر پسرم امتحانش می کنم و با تمام وجود سعیم رو می کنم تا موفق بشم و اگر نشد بعد از سه سال بر می گردم.فکر کنم بیشترمون همین طور باشیم خدایا به هممون کمک کن.

شاد باشیدو پیروز.